MRD2026

Holder🍵

2 tys.Obserwowane

1,5 tys.obserwujący

Feed

CH6: BOHATER KLawiatury. W czasie, gdy Du zdawał rozmowę kwalifikacyjną do firmy, był tam jeszcze jeden człowiek o imieniu Long, którego wszyscy żartobliwie nazywali LONG NOCNY PTAK. Prawdziwy "bohater klawiatury". Wyglądał na intelektualistę, w życiu codziennym był małomówny i nieśmiały, ale w mediach społecznościowych był bardzo agresywny, lubił atakować innych, by poczuć smak zwycięstwa. Prawdopodobnie w tym samym czasie, gdy był blisko z Du, obaj stali się dobrymi kumplami. W kącie biura słychać było ciągłe, szybkie stukotanie klawiszy, jakby bębny wojenne. Long uśmiechał się z zadowoleniem, palce tańczyły po klawiaturze. Na ekranie pojawił się artykuł z oskarżeniem (prawdziwość nieznana) wobec sklepu z ciastami online, który używał niskiej jakości składników. Tytuł: "Kącik oskarżeń: Sklep z ciastami studenckimi A używa przeterminowanych dżemów do nadzienia? Jadłem i wyczułem dziwny smak" LONG (pisze komentarz): "Robią takie nieetyczne rzeczy, a i tak działają. Taki sklep trzeba bojkotować, żeby zamknąć go na zawsze! Pewnie właściciel też nie jest w porządku." Long nacisnął "Enter". Przycisk "Lubię to" i liczba interakcji pod jego komentarzem gwałtownie wzrosły. Long odchylił się na krześle, zadowolony. W małej, czystej, ale zagraconej kuchni pełnej składników do wypieków. Dziewczynka ostrożnie dekorowała małe ciasto kremowe. Dzwonek powiadomień telefonu (Facebook) dzwonił nieustannie, głośno i irytująco. Dziewczynka przerwała, wytrzeć pot z czoła i podniosła telefon. Jej twarz zbledła, oczy zaszkliły się łzami, gdy czytała komentarze. Telefon wyświetlał mnóstwo wiadomości o anulowaniu zamówień: "Anuluję ciasto", "To obrzydliwe, nie kupię więcej",... a kulminacją był komentarz Longa wypchnięty na górę strony. Dziewczynka usiadła na podłodze kuchni, objęła twarz i zaczęła głośno płakać. Niedokończone ciasto kremowe upadło, a gładka warstwa kremu została zabrudzona…. W cichym kawiarni, pełnej popołudniowego słońca. Long siedział w kącie kawiarni z Du po pracy, przeglądając telefon, znużony, bo dziś w sieci nie było żadnych "afer" do dyskusji. Po przeciwnej stronie An przepraszała właściciela kawiarni (gdzie zostawiała ciasta na sprzedaż). WŁAŚCICIEL (wzdycha, z troską): "Wiem, że jesteś dokładna w pracy, ale plotki w sieci są straszne. Klienci czytają i boją się kupować. Na razie zabierz te ciasta do domu." An odebrała tacę z uroczymi ciastkami, skinęła głową z podziękowaniem i odeszła. Jej oczy były czerwone od łez. Long przypadkowo podniósł wzrok i był świadkiem całej sytuacji. Zdał sobie sprawę, że ta dziewczyna to właścicielka sklepu z ciastami z wczorajszego wpisu. Jej twarz na żywo, "ofiara", sprawiła, że Long zamarł. Wyglądała na zmęczoną, zranioną i zupełnie różniła się od obrazu "podstępnej właścicielki sklepu", który Long sobie wyobrażał. Zaczęło padać drobne deszczem. Na przystanku autobusowym stali tylko Long i An. An usiadła na ławce, trzymając tacę z ciastami starannie owiniętą, by chronić je przed deszczem. Jej telefon znów zadzwonił. Odebrała, starając się powstrzymać łkanie. (ciąg dalszy w komentarzach)

Ch4: „Ukryty bogacz” i zwrot akcji mamy „Ten Tuấn, syn wujka Phạm, jest od ciebie młodszy o 3 lata, a właśnie ożenił się z piękną dziewczyną z miasta! Podobno jest 'twarzą reprezentacyjną' jakiejś firmy 'de-fi' cyfrowej, wydaje pieniądze jak papier, buduje dom, kupuje samochody, wszystko ma. A ty..." Odwieczna pieśń rodziców na wsi znów rozbrzmiewa przez trzeszczący głośnik telefonu. Du tylko potakuje i zmienia temat. Kończy rozmowę, wzdycha i patrzy w sufit. Du urodził się w rodzinie rolniczej „typowej dla ubogich”. Jako dziecko, czytając gazety pełne fascynujących historii, codziennie modlił się i miał nadzieję, że jego rodzice to tak naprawdę ukryci bogacze udający biednych, by sprawdzić cierpliwość syna. Ale brutalna rzeczywistość codziennie mu to obalała: widząc, jak mama oszczędza na każdym warzywie, a tata zbiera drobne krewetki i ryby, by sprzedać je za drobne i kupić lekarstwa, Du wiedział, że urodził się w scenariuszu „przezwyciężania trudności”, a nie żadnego „prezesa” tu nie ma. Po ukończeniu studiów z wyróżnieniem Du miał szansę na stypendium zagraniczne. Ale widząc pusty portfel rodziny i chorowitego ojca, z żalem oddał tę szansę komuś innemu i zaczął pracę biurową za pensję „wystarczającą, jeśli się nie oddycha mocno”. Cztery lata po ukończeniu studiów, pieniądze wysyłane do domu na lekarstwa dla rodziców, oszczędności na przyszłość, a reszta ledwo wystarczała na oddychanie w drogiej stolicy. Dlatego jego portfel był zawsze „w trakcie konserwacji”, a sprawy ślubne były poza zasięgiem. Ale to właśnie telefon od mamy z „dzieckiem innych” zasiał w Du nieskończoną ciekawość do słowa: DeFi. To był przełomowy moment, który wprowadził Du w świat Crypto. Od tego dnia oficjalnie dołączył do „bractwa technologicznych mnichów”. Jego wolny czas był pochłaniany przez ekran komputera i czerwono-zielone wykresy świecowe. Relacje społeczne stopniowo zanikały, bo był zajęty „pilnowaniem zleceń”, ale w zamian jego konto zaczęło mieć przepływy pieniędzy, a presja życia trochę się zmniejszyła. Du był dumny, że jest wykształconym traderem, nie grającym na szybki zysk. Aż do pewnej późnej nocy kilka miesięcy później... Właśnie zamknął zlecenie Long, zegar wskazał dokładnie 23:00, gdy ekran telefonu nagle się rozświetlił. Widząc słowa „Mama dzwoni”, serce Du zabiło nierówno. Na wsi o 20:00 wszyscy już śpią. Telefon o tej porze oznaczał tylko dwie rzeczy: albo wygrana na loterii, albo poważne kłopoty. Gdy odebrał, głos mamy był szybki i zdyszany: „Du... Du kochanie! Właśnie wróciłam od wujka Phạm. Ten Tuấn został zatrzymany przez policję w mieście! Za oszustwo, wciąganie ludzi w jakiś cyfrowy 'projekt ducha'! Ostatnio tata mówił, że widział, że też grasz w kryptowaluty, posłuchaj mamy, rzuć to! Bardzo się martwię, nasz dom jest biedny, ale musi być czysty!” Du zamarł na trzy sekundy, potem szybko pogłaskał się po piersi, by uspokoić rodziców: „Mamo, spokojnie, posłuchaj mnie. Ten Tuấn robił oszukańczy projekt, piramidę finansową. A ja inwestuję w legalne aktywa cyfrowe, kupuję i sprzedaję zgodnie z rynkiem, jak złoto czy akcje, prawo tego nie zabrania. Śpij spokojnie, twój syn jest tchórzem, nie zrobi nic złego!” Po długim tłumaczeniu mama odetchnęła z ulgą i rozłączyła się. Du opadł na materac, spojrzał w sufit, a kąciki ust lekko uniosły się w gorzki uśmiech. Rzeczywiście, wszystko, co szybko przychodzi, szybko odchodzi, a nieuczciwe działania prędzej czy później się załamują. Dał sobie dziesiątkę za dyscyplinę i cicho pomyślał: można być biednym, można mieć złudne marzenia, ale nigdy nie pozwolić, by chciwość zaciemniła prawdziwą dobroć. (ciąg dalszy nastąpi)

Ch3: Kęs zupy szczęścia? Straszliwa kolizja z luksusowym samochodem w Rozdziale 1 nie tylko rozbiła tylne światło auta, ale także zniszczyła 8-miesięczny związek Du. Tej nocy, po wprowadzeniu wygiętego motocykla do warsztatu, Du spojrzał na telefon, który się wyłączył, a ekran był rozbity, i poczuł, jak serce mu płonie. Doskonale wiedział, jak surowa jest ochrona w luksusowym kompleksie mieszkalnym jego dziewczyny — bez karty dostępu lub osoby, która go odbierze, mógł tylko stać i patrzeć na ochronę. Kiedy następnego ranka naprawił telefon i włączył go, pojawiła się seria powiadomień, które wybuchały jak bomby. Serce Du zamarło przy każdym zdaniu: „Może nie idziemy tą samą drogą...”, „Starałam się cię zrozumieć...”, „Potrzebuję czasu na przemyślenia...”. Po wielu tygodniach bezskutecznych prób ratowania związku, 9/10/2025 Du napisał ostatnią wiadomość: „Nie jestem wystarczająco dobry, zakończmy to. Życzę ci spokoju.” Po drugiej stronie usłyszał tylko emoji płaczącej twarzy 😢. Ten symbol przeszył serce Du, bolesny jak ogień... Tej nocy Du poszedł napić się z kolegami z pracy, by zapomnieć o smutkach. Alkohol rozwiązał mu język, a w półśnie i półtrzeźwości poczuł nagły przypływ odwagi. Wybiegł z baru i pobiegł jak bóg prosto do mieszkania byłej dziewczyny. Gdy dotarł do holu, zobaczył znajomą sylwetkę. Bez zastanowienia rzucił się na nią i objął mocno. Oboje płakali w objęciach na środku holu, jak w koreańskim dramacie. Ona zaprowadziła go do mieszkania, troskliwie kazała mu się wykąpać, a potem sama ugotowała gorącą mieszankę zupy i karmiła go łyżka po łyżce. Chociaż czuł się trochę nieswojo i pełny, Du starał się przełknąć. Och, to był smak pojednania, kęs zupy szczęścia odnalezionego! Zasnęli w pełni spełnienia... Bip... Bip... Budzik dzwonił nieprzerwanie. Du z zamkniętymi oczami sięgnął po zegarek. Było już po południu następnego dnia. Przestraszony usiadł gwałtownie, chcąc obrócić się, by objąć dziewczynę, ale... Ojej! Przed nim nie było luksusowego mieszkania dziewczyny, lecz cztery znajome ściany pokoju wynajmowanego. Pościel była przemoczona na dużym obszarze, a wszędzie dookoła rozrzucone były "pamiątki" po wymiotach z poprzedniej nocy, które śmierdziały intensywnie. Du był całkowicie zdezorientowany: przecież pamiętał, że jadł zupę gotowaną przez dziewczynę?! Chwycił telefon i zobaczył wiadomość od kolegi z pracy: „Wstałeś, ty pijany duchu? Wczoraj wymiotowałeś jak fontanna, musiałem cię nieść do łóżka, byłem wykończony. Dziś rano wziąłem wolne za ciebie.” Okazało się, że nie było żadnego pojednania. Słodka mieszanka zupy z poprzedniej nocy to tak naprawdę... jego własne wymiociny w stanie upojenia! Ale nieszczęścia chodzą parami — gdy przewinął dalej powiadomienia, zobaczył podejrzany e-mail. Rozwinął pasek powiadomień i prawie zemdlał, widząc wiadomość z giełdy Crypto. Złe przeczucia się potwierdziły, gdy drżąc otworzył aplikację. Ekran był całkowicie czerwony jak krew. Zlecenie Future otwarte w stanie upojenia zostało oficjalnie zlikwidowane. Ponieważ nie ustawił stoplossa, całe 85% zgromadzonych przez niego środków zniknęło w nicość. Okazało się, że o północy, będąc pod wpływem, jego winne ręce sprawdziły wykres i podjęły decyzję „ojej” prowadzącą do katastrofy. Umysł Du był całkowicie pusty. Oczy szeroko otwarte, uszy dzwoniły, ręce drżały i nie mogły nacisnąć żadnego klawisza. Upadł na łóżko, płacząc bezgłośnie pośród pola bitwy przesiąkniętego zapachem alkoholu. Dokładnie rok temu, tego dnia, ludzie szaleli na wyprzedażach, a Du sam „sprzedał” wszystko — i miłość, i pieniądze! To był 10/10/2025… (ciąg dalszy nastąpi)

Jaki jest powód powołania "Sił Superinteligencji"? Prezydent USA Donald Trump zdecydował o utworzeniu Sił Superinteligencji (Super Intelligence Force - SIF) w celu realizacji strategii uczynienia technologii kwestią bezpieczeństwa narodowego najwyższego szczebla. Poniżej znajduje się podsumowanie kluczowych powodów powstania tej jednostki specjalnej: 1. Całkowite zwycięstwo w wyścigu technologicznym z Chinami To jest główny cel administracji Trumpa. Podkreślił, że obecnie na świecie są tylko dwaj główni rywale – USA i Chiny w tej dziedzinie, a "ten, kto zwycięży w superinteligencji, zwycięży wszystko". SIF zostało powołane, aby maksymalnie przyspieszyć tempo innowacji, usunąć sztywne bariery prawne i zapewnić USA absolutną pozycję lidera. 2. Zapobieganie i ocena zagrożeń dla bezpieczeństwa narodowego Zamiast traktować AI/SI jedynie jako narzędzie programowe, Biały Dom podniósł tę technologię do poziomu zagrożenia obrony narodowej. SIF ma ściśle tajne zadanie przeglądu i oceny poważnych zagrożeń związanych z: - Masowymi cyberatakami i lukami w zabezpieczeniach systemów. - Ryzykiem wykorzystania technologii przez państwa wrogie do manipulacji lub produkcji broni biologicznej. - Obecnością złośliwych agentów SI podszywających się i nielegalnie włamujących się na strony rządowe. 3. Funkcjonowanie mechanizmu "Samoregulacji" zamiast narzucania sztywnych przepisów Administracja Trumpa zachowuje ostrożne podejście do restrykcyjnych regulacji rządowych, obawiając się spowolnienia rozwoju krajowych firm. SIF działa na podstawie White House Accord on Super Intelligence — porozumienia podpisanego przez Trumpa z 6 czołowymi firmami technologicznymi (w tym OpenAI, Anthropic, Google, Meta, Nvidia i SpaceXAI). Jednostka ta pełni rolę nadzorczą, kierując firmy do wdrażania mechanizmów samoregulacji i wewnętrznego audytu bezpieczeństwa. 4. Synchronizacja interesów różnych warstw społecznych Według oświadczenia Trumpa na Truth Social, SIF nie pracuje wyłącznie z elitą technologiczną. Jednostka ta odpowiada za łączenie i koordynację głosu rządu federalnego z organizacjami konsumenckimi, grupami interesu publicznego, jednostkami infrastruktury krytycznej oraz organizacjami religijnymi, aby chronić miejsca pracy, prawa i poprawiać jakość życia wszystkich obywateli USA. Jednostką kieruje Dyrektor Wywiadu Narodowego Jay Clayton wraz z wysokimi rangą pracownikami Pentagonu i Federalnej Komisji Handlu (FTC). Mają 120 dni na przedstawienie prezydentowi kompleksowego planu dotyczącego szans i zagrożeń ery Superinteligencji.